توهم های امیر

با سلام 

مدتی می خوام این مطلبو بزارم ولی ماه رمضونه و یکم ضعف روزه، امیر آقا در از سه سالگی درگیر توهم هایی است که شاید نوعی بازی های کودکان تنهای امروز باشه و شایدم تاثیرات کارتون ها یا برنامه های کامپیوتری و یا هر چیز دیگری البته بابایی هم در طفولیت از این توهم ها زیاد داشته و کلن فکر کنم طبیعت بچه هاست ، که هر نسلی که هم پیشرفت های خاصه خودشو داره. جدیداً با دیدن کارتون ربات ها خیلی از اونا تقلید می کنی و اداهای اونا رو در میاری، اوایل توهمش در حد اداهای حیوانا بود که می شد گفت که کمی به خاطر علاقه زیادش به اوناست، اما الان بیشتر به شخصیت های کارتونی و از این جور چیزا توهم می زنی، البته از اسباب بازی هم در این بین استفاده می کنه و اونا رو مثل به چیزهای خوراکی و یا غیره تشبیه می کنی، مثلا امروز می پریدی روی پشتی ها و می گفتی من مرد عنکبوتی ام، و یا ظهر لوگوی اسباب بازی رو به من می دی و می گی کیک هست بخورش و یا بستنی می شه و ....

خلاصه امیر جون این روزا یکم زیادی شیطنت می کنه و حسابی خونه رو به هم می ریزی و به حرف هم گوش نمی کنی. البته یکم معضل راه رفتنت بهتر شده و سه شبی که رفتیم حرم برای احیا تقریبا راه رفتی . نمی دونم روزی اینا رو می خونی یا نه ولی بدون که دوست داریم عزیزم.